تفاوت بوکس و کیک بوکسینگ و موی تای چیست

این سه رشته از دور شبیه هم به نظر می رسند: دو نفر ایستاده، دستکش دست، ضربه می زنند. تفاوت در قانون است و قانون است که تعیین می کند تمرین چه شکلی باشد.

در هر رشته چه ضرباتی مجاز است

تمرین ها چه فرقی دارند

بوکس

چون فقط دست در کار است، تمرکز روی رقص پا، جاخالی و سر خوردن خیلی بیشتر است. بوکسور ها معمولا حرکت بالاتنه بهتری دارند، چون تنها راه فرارشان از ضربه همین است. کار پا در بوکس ظریف تر و سریع تر است.

کیک بوکسینگ

باید هم بالاتنه را حفظ کنید هم پایین تنه را برای ضربه آماده نگه دارید. همین باعث می شود گارد کمی متفاوت باشد و فاصله بیشتری نگه دارید، چون پا از دست بلندتر است. تمرین انعطاف و تعادل روی یک پا وزن بیشتری دارد.

موی تای

شرطی کردن ساق پا و تمرین کلینچ بخش جدی ای از برنامه است. سرعت مبارزه معمولا کمتر و درگیری نزدیک بیشتر است. برای کسی که تازه شروع کرده، حجم مهارت هایی که باید یاد بگیرد بیشتر است.

کدام یک برای هدف من مناسب تر است

• هدف: آمادگی جسمانی و کاهش وزن. هر سه جواب می دهند. کیک بوکسینگ چون دست و پا را با هم درگیر می کند، مصرف انرژی بالاتری در هر جلسه دارد.
• هدف: مهارت دفاعی در موقعیت واقعی. کیک بوکسینگ نقطه شروع متعادلی است، ولی دفاع شخصی فقط ضربه زدن نیست. سرفصل هایی مثل رهایی از گرفتن و فاصله گرفتن را در صفحه دفاع شخصی آورده ایم.
• هدف: مسابقه حرفه ای. انتخاب رشته باید بر اساس سبک بدنی و علاقه شما و با مشورت مربی باشد.

سه باور غلط رایج

«موی تای خطرناک تر است پس بهتر است.» خطر بیشتر یعنی نیاز به تجهیزات محافظ بیشتر و احتیاط بیشتر، نه لزوما کارآمدی بیشتر برای هدف شما.

«بوکس ساده است چون فقط دست دارد.» دقیقا برعکس. محدودیت ابزار باعث می شود جزئیات فنی و حرکت بالاتنه بسیار دقیق تر تمرین شود.

«با یک ماه تمرین می شود از خود دفاع کرد.» یاد گرفتن یک حرکت با اجرای آن زیر فشار فرق دارد. آنچه در لحظه می ماند، حرکت ساده ای است که ده ها بار تکرار شده.

در باشگاه ما چه چیزی تدریس می شود

سبک ما بخش ایستاده را از کیک بوکسینگ می گیرد و کنارش سرفصل دفاع شخصی و کار با سلاح سرد را دارد. ساختار کامل و ترتیب سرفصل ها را در صفحه کیک بوکسینگ باشگاه و برای بخش تکنیکی، در راهنمای تکنیک های پایه ببینید. قوانین رسمی کیک بوکسینگ در سطح بین المللی را هم سازمان واکو WAKO منتشر می کند.

تجهیزات و هزینه هر سه رشته

یک تفاوت عملی که کمتر گفته می شود، هزینه شروع است. بوکس ارزان ترین ورودی را دارد چون فقط بند و دستکش می خواهد. کیک بوکسینگ ساقبند اضافه می کند و موی تای در سطح های بالاتر، محافظ های بیشتری لازم دارد.

کدام رشته برای دفاع شخصی کاربردی تر است

سوال رایجی است و جواب کوتاهش این است: هر سه به شما فاصله سنجی و واکنش می دهند که پایه همه چیز است. ولی هیچ کدام به تنهایی برای موقعیت واقعی خیابان طراحی نشده اند، چون همه شان ورزش با قانون هستند.

در یک موقعیت واقعی نه دستکشی در کار است، نه داوری، نه زمین صاف. برای همین در سبک ما بخش ایستاده با سرفصل جدا برای گریز و رهایی ترکیب شده. اولویت هم همیشه فاصله گرفتن و خارج شدن از موقعیت است، نه ماندن و مبارزه کردن.

از کدام شروع کنم اگر هیچ سابقه ای ندارم

اگر تازه کارید، تفاوت این سه رشته در ماه های اول تقریبا به چشمتان نمی آید. جلسه های اول در هر سه، همان گارد و رقص پا و ضربات پایه دست است. تفاوت ها از جایی خودشان را نشان می دهند که وارد ضربات پا و کار نزدیک می شوید.

پس معیار انتخاب برای شروع، بیشتر از خود رشته، این سه چیز است: فاصله باشگاه تا خانه یا محل کارتان، ساعت سانس که با برنامه شما جور در بیاید، و اینکه مربی چقدر به فرم درست اهمیت می دهد. رشته را می شود بعدا عوض کرد، عادت تمرین منظم را سخت تر می شود ساخت.

امتیازدهی چطور کار می کند و چرا به تمرین شکل می دهد

چیزی که کمتر به آن اشاره می شود این است که نحوه امتیاز دادن، سبک مبارزه را می سازد. در بوکس، ضربه تمیز و دقیق که به ناحیه مجاز بخورد امتیاز می گیرد و همین باعث می شود بوکسور روی دقت و تکرار سرمایه گذاری کند. در کیک بوکسینگ چون ضربات پا هم شمرده می شوند، مبارز ناچار است تعادلی بین دست و پا برقرار کند و نمی تواند فقط روی یکی تکیه کند.

در موی تای، ضربات قدرتی و کنترل در کلینچ وزن بیشتری دارند و به همین دلیل تمرین آن به سمت شرطی سازی بدن و کار نزدیک می رود. اگر می خواهید بدانید در یک رشته چه چیزی تمرین می کنید، به جای نگاه کردن به ویدیوی مبارزه ها، به قانون امتیازدهی اش نگاه کنید؛ آنجا صادقانه تر نوشته شده.

می شود همزمان دو رشته را تمرین کرد

از نظر فنی مانعی ندارد، ولی در سال اول توصیه نمی شود. دلیلش تداخل الگو های حرکتی است. گارد بوکس معمولا بسته تر و نزدیک تر به صورت است، چون تنها تهدید، مشت است. گارد کیک بوکسینگ باید فضایی برای دفاع از ضربه پا هم باز بگذارد. وقتی هنوز هیچ کدام از این دو الگو در بدن جا نیفتاده، تمرین همزمان باعث می شود در لحظه فشار، بدن نداند کدام را اجرا کند.

مسیر منطقی تر این است: یک رشته را انتخاب کنید، شش ماه تا یک سال روی پایه اش کار کنید تا گارد و فاصله خودکار شود، بعد رشته دوم را اضافه کنید. در آن مرحله، تمرین رشته دوم نه تنها مزاحم نیست، بلکه نقاط ضعف رشته اول را هم نشان می دهد.