کلاس دفاع شخصی کاربردی
کدام ورزش رزمی برای دفاع شخصی بهتر است
پاسخ کوتاه: هیچ رشته ای به تنهایی بهترین نیست، ولی رشته هایی که تمرین زنده و مقاومت واقعی حریف دارند، در دفاع شخصی محسوس تر جواب می دهند. مهم تر از نام رشته، کیفیت مربی و اینکه در کلاس واقعا زیر فشار تمرین می کنید یا فقط حرکت را در هوا اجرا می کنید.
این سوال را تقریبا هر کسی که برای اولین بار به باشگاه زنگ می زند می پرسد. مشکل اینجاست که سوال، طوری پرسیده می شود که انگار یک اسم درست وجود دارد و بقیه اشتباه اند. در عمل، دو نفر که هر دو یک رشته را تمرین کرده اند می توانند آمادگی کاملا متفاوتی داشته باشند، چون در دو باشگاه متفاوت و با دو روش تمرین متفاوت کار کرده اند.
چرا این سوال معمولا اشتباه پرسیده می شود
دفاع شخصی یک مهارت واحد نیست، مجموعه ای از موقعیت هاست: کسی یقه شما را می گیرد، کسی از پشت شما را می گیرد، کسی سر راهتان می ایستد، کسی هل می دهد. هر رشته بخشی از این طیف را پوشش می دهد و بخشی را نه. پس سوال درست این نیست که کدام رشته بهترین است، بلکه این است که در وضعیتی که برای من محتمل تر است، کدام تمرین بیشتر به کار می آید.
برای بیشتر افرادی که در شهر زندگی می کنند، محتمل ترین سناریو درگیری طولانی روی زمین نیست. برخورد کوتاه و ایستاده است، در فاصله نزدیک، معمولا با یک نفر که ابتدا هل می دهد یا یقه می گیرد. این نکته ساده، بخش زیادی از انتخاب را روشن می کند.
رشته های رایج و آنچه واقعا به شما می دهند
| رشته | نقطه قوت اصلی | چیزی که کمتر می دهد |
|---|---|---|
| بوکس | مدیریت فاصله، حرکت سر، عادت به دریافت ضربه | هیچ کاری با پا و با گرفتن و کشیده شدن ندارد |
| کیک بوکسینگ | ضربات دست و پا با هم، کار پا، تمرین زنده و کنترل شده | کار در فاصله چسبیده و روی زمین |
| موی تای | کار در فاصله نزدیک، آرنج و زانو، کلینچ | شدت تمرین برای شروع بعضی افراد سنگین است |
| کشتی و جودو | تعادل، مقاومت در برابر کشیده شدن، افتادن ایمن | پاسخی برای برخورد ایستاده و از فاصله ندارد |
| رشته های نمایشی و فرم محور | نظم، انعطاف، آمادگی جسمانی و هماهنگی | تمرین با حریف مقاوم، که همان بخش تعیین کننده است |
هیچ ردیفی از این جدول بی ارزش نیست. حتی رشته ای که ستون سومش پر است، آمادگی و اعتماد به نفس می سازد و این خودش بخشی از دفاع شخصی است. ولی اگر هدف اصلی شما کاربرد است، ردیف هایی که در ستون دوم عبارت تمرین زنده دارند، مسیر کوتاه تری هستند.
چهار معیاری که از نام رشته مهم ترند
- در کلاس با حریف مقاوم تمرین می شود یا نه. این تعیین کننده ترین عامل است. تکنیکی که فقط با شریکی که همکاری می کند اجرا شده، زیر فشار در دسترس نیست. لازم نیست اسپارینگ سنگین باشد؛ تمرین کنترل شده با مقاومت تدریجی کافی است.
- مربی چقدر روی اجتناب و فاصله وقت می گذارد. اگر تمام کلاس صرف تکنیک شود و هیچ وقت درباره اینکه چطور وارد موقعیت نشویم حرفی نزند، بخش پرکاربردتر آموزش جا افتاده است.
- فاصله باشگاه تا خانه. غیر جذاب ترین معیار این فهرست و در عمل مهم ترین آن. رشته ای که بهترین است ولی باشگاهش یک ساعت راه است، بعد از ماه دوم رها می شود و رشته ای که رها شود هیچ چیزی به شما نمی دهد.
- ساعت کلاس با برنامه واقعی شما جور در می آید. همان منطق بالا. دو جلسه در هفته که واقعا می روید، از چهار جلسه ای که روی کاغذ است بهتر است.
در سبک ما هم دقیقا به همین دلیل، بخش ایستاده با دفاع شخصی جدا آموزش داده نمی شود. ترتیب سرفصل ها و اینکه هر بخش در چه مرحله ای اضافه می شود را در صفحه دفاع شخصی کاربردی نوشته ایم.
برای بانوان چه چیزی تغییر می کند
اولویت ها جابه جا می شوند. در سناریوهایی که برای بانوان محتمل تر است، معمولا اختلاف وزن و قدرت به نفع طرف مقابل است و درگیری طولانی گزینه بدی است. بنابراین وزن آموزش از ضربه زدن به سمت رهایی سریع، ساختن فاصله، صدا و خروج جابه جا می شود.
این یعنی رشته ای که تمرین رهایی از گرفتن و کار در فاصله نزدیک دارد، ارزش بیشتری پیدا می کند. ساعت اختصاصی و شرایط کلاس بانوان در صفحه کلاس رزمی بانوان توضیح داده شده.
سه اشتباه رایج در انتخاب
- انتخاب بر اساس ویدیو. ویدیوهای فضای مجازی برای جذاب بودن ساخته می شوند، نه برای نشان دادن واقعیت. نمونه روشن این تفاوت را در بررسی واقعیت دفاع در برابر چاقو آورده ایم.
- انتخاب بر اساس یک مسابقه. آنچه در قفس یا رینگ با قانون، وزن کشی و داور جواب می دهد، لزوما همان چیزی نیست که در پیاده رو لازم می شود و برعکس.
- عوض کردن مداوم رشته. شش ماه در یک رشته، از دو ماه در سه رشته خیلی بیشتر به شما می دهد. مهارت زیر فشار، محصول تکرار است.
سوال های رایج
اگر فقط شش ماه وقت دارم، چه چیزی یاد بگیرم
روی سه چیز تمرکز کنید: حفظ فاصله و خواندن موقعیت، رهایی از گرفتن مچ و یقه، و افتادن ایمن. این سه، در کوتاه ترین زمان بیشترین تفاوت را می سازند و برای یادگیری شان لازم نیست هیچ ضربه فنی پیچیده ای بلد باشید.
سن یا آمادگی جسمانی من مانع است
در دفاع شخصی، آمادگی جسمانی شرط ورود نیست، محصول تمرین است. شدت جلسه برای فرد تازه وارد تنظیم می شود. اگر بالای سی سال هستید و نگران شروع، این را جداگانه در شروع ورزش رزمی بعد از ۳۰ سالگی توضیح داده ایم.
می شود دفاع شخصی را بدون کلاس یاد گرفت
بخش نظری اش را بله: آگاهی از محیط، انتخاب مسیر و اینکه چه چیزی ارزش درگیری ندارد را می شود خواند و به کار بست. بخش حرکتی را نه، چون به بازخورد کسی که مقاومت می کند نیاز دارد و این تنها چیزی است که متن و ویدیو نمی توانند بدهند.
از کجا شروع کنم
یک جلسه را از نزدیک ببینید. نگاه کنید که مربی چطور با تازه وارد رفتار می کند، آیا شدت تمرین را تنظیم می کند و آیا کسی زیر فشار غیر لازم قرار می گیرد. برنامه سانس ها و شرایط شروع در صفحه کلاس ها و ثبت نام آمده است.