دفاع شخصی در برابر چاقو، آنچه در کلاس گفته نمی شود

اگر در فضای مجازی ویدیوهای خلع سلاح چاقو را دیده باشید، احتمالا تصویری در ذهنتان شکل گرفته که با واقعیت فاصله زیادی دارد: مهاجم یک بار مستقیم ضربه می زند، ثابت می ایستد، و مدافع با یک چرخش مچ چاقو را می گیرد. هر سه فرض غلط است.

چرا ویدیو ها گمراه کننده اند

• مهاجم واقعی یک بار ضربه نمی زند. الگوی رایج، چند ضربه سریع و پشت سر هم در فاصله نزدیک است، معمولا در حالی که با دست دیگر شما را گرفته.
• چاقو معمولا دیده نمی شود. در بسیاری از موارد، فرد بعد از پایان درگیری متوجه می شود که چاقو در کار بوده. یعنی سناریوی «چاقو را می بینم و واکنش نشان می دهم» اغلب اتفاق نمی افتد.
• در تمرین، حریف همکاری می کند. در ویدیو، طرف مقابل بعد از تکنیک دستش را شل می کند. در واقعیت این اتفاق نمی افتد.
• ادرنالین مهارت های ظریف را حذف می کند. زیر فشار شدید، حرکات ظریف انگشتی و گرفتن مچ از دسترس خارج می شود. آنچه باقی می ماند حرکات درشت و ساده است.

اولویت های واقعی، به ترتیب

ترتیب این جدول تصادفی نیست. هر ردیف که پایین تر می روید، احتمال آسیب دیدن به شکل چشمگیری بالا می رود. آموزش درست، وقت بیشتری روی ردیف های بالا می گذارد تا روی ردیف پایین.

چه چیزی در تمرین واقعا ارزش دارد

اگر تکنیک خلع سلاح جواب مطمئنی نیست، پس در کلاس دفاع شخصی چه چیزی تمرین می شود؟ چیزهایی که زیر فشار باقی می مانند:

1. مدیریت فاصله. تشخیص اینکه چه فاصله ای امن است و چطور بدون پشت کردن، عقب بروید. این مهارت پایه، در همه سناریوها به کار می آید.
2. محافظت از اندام حیاتی. اگر درگیری اجتناب ناپذیر شد، پوشش گردن و بالاتنه اولویت دارد. دست و ساعد در این حالت هزینه ای است که پرداخت می شود.
3. حرکت زاویه دار. عقب رفتن مستقیم، بدترین انتخاب است چون مهاجم سریع تر جلو می آید تا شما عقب. حرکت به زاویه، خط حمله را می شکند.
4. استفاده از هر چیزی که در دست است. کیف، کوله و کاپشن مانع می سازند و فاصله می خرند.
5. صدا. فریاد کوتاه و بلند، هم توجه اطراف را جلب می کند و هم گاهی مهاجمی را که روی سریع و بی سر و صدا بودن حساب کرده، بر هم می زند.

اصل مدیریت فاصله و رهایی، پایه همه سرفصل های ماست. توضیح کامل تر روش کار و ترتیب آموزش را در صفحه دفاع شخصی کاربردی نوشته ایم.

گرفته شدن دست و مچ، سناریوی رایج تر

در عمل، چیزی که خیلی بیشتر از سلاح سرد اتفاق می افتد گرفته شدن مچ یا بازو است. این موقعیت هم قابل تمرین است، هم اصولش ساده تر و قابل اتکاتر است، و هم پایه ای می سازد که در موقعیت های سخت تر به کار می آید. اصل فنی و اشتباه های رایج در آن را در مقاله رهایی از مچگیری توضیح داده ایم.

یک هشدار درباره آموزش های نمایشی

هر مربی یا ویدیویی که تکنیکی را با قطعیت و بدون هیچ هشداری در برابر چاقو معرفی کند، یا تجربه واقعی ندارد یا دارد چیزی می فروشد. علامت های هشدار:

• هیچ حرفی از فرار و فاصله زده نمی شود.
• تکنیک ها همیشه در اولین حرکت جواب می دهند و هیچ گاه شکست نمی خورند.
• حریف تمرینی بعد از تکنیک بلافاصله متوقف می شود.
• وعده تسلط در یک دوره کوتاه چند جلسه ای داده می شود.

سوال های رایج

پس چرا اصلا این تکنیک ها را آموزش می دهید

چون سناریویی وجود دارد که راه فراری نیست: فضای بسته، دیوار پشت سر، یا وقتی از کسی محافظت می کنید که نمی تواند بدود. برای آن حالت، داشتن پاسخ تمرین شده بهتر از نداشتن آن است. اما این نقطه شروع آموزش نیست، نقطه پایان آن است.

آیا اسپری فلفل یا وسیله دفاعی بهتر نیست

هر وسیله ای که در کیف باشد و در لحظه در دست نباشد، عملا وجود ندارد. ضمن اینکه استفاده از وسیله دفاعی تبعات قانونی دارد و از حوصله این متن خارج است. مهارت پایه ای که همیشه همراه شماست، آگاهی از محیط و توانایی حرکت است.

در چند جلسه می توانم این را یاد بگیرم

اصول ذهنی و اولویت ها را در همان جلسه اول می شنوید. مهارت حرکتی که زیر فشار باقی بماند، ماه ها تمرین تکراری می خواهد. کسی که به شما بگوید در یک دوره فشرده آماده می شوید، در حال ساده سازی خطرناکی است.

برای کودکان هم این را آموزش می دهید

نه. برای کودکان محتوای دفاع شخصی کاملا متفاوت است و حول فاصله گرفتن، فریاد زدن و رساندن خود به بزرگسال قابل اعتماد می چرخد. هیچ سناریوی سلاح سرد در کلاس کودکان مطرح نمی شود.