کلاس کیک بوکسینگ بانوان چگونه برگزار می شود و چه چیزی لازم است

بیشتر خانم هایی که برای اولین بار زنگ می زنند، یک سوال مشترک دارند که معمولا آخر مکالمه و با کمی تردید پرسیده می شود: «آنجا دقیقا چه کار می کنید؟» تصویر ذهنی خیلی ها از کلاس رزمی، مبارزه و کبودی است. واقعیت جلسه اول خیلی نزدیک تر است به یک کلاس آمادگی جسمانی که چند حرکت فنی هم دارد.

یک جلسه از اول تا آخر چطور می گذرد

ساختار جلسه ثابت است و همین ثبات کمک می کند تازه واردها زود جا بیفتند. چهار بخش دارد و بین بخش ها فاصله کوتاه برای آب خوردن هست.

بخش اول، گرم کردن و کار هوازی

حدود پانزده دقیقه. طناب زدن، حرکت روی تشک، چرخش شانه و لگن، بلند کردن زانو. هدف بالا بردن دمای بدن و آماده کردن مفصل هاست. اگر تا به حال ورزش منظم نداشته اید، همین بخش در جلسه های اول خسته تان می کند و این طبیعی است.

بخش دوم، کار فنی

اینجا مربی یک یا دو تکنیک را نشان می دهد و همه با هم تکرار می کنند. جلسه های اول معمولا فقط گارد و رقص پاست. بعد جب و کراس اضافه می شود، بعد فرانت کیک. تعداد تکنیک عمدا کم است، چون هدف تکرار درست است نه دیدن حرکات زیاد.

بخش سوم، کار با کیسه یا پد

همان تکنیکی که یاد گرفتید را روی هدف واقعی می زنید. این بخش پرانرژی ترین قسمت جلسه است و بیشترین کالری همین جا سوزانده می شود. شدت را خودتان تنظیم می کنید، کسی مجبورتان نمی کند محکم بزنید.

بخش چهارم، کشش و سرد کردن

ده دقیقه کشش ایستا روی عضلاتی که کار کرده اند. رد شدن از این بخش، شایع ترین دلیل درد شدید روز بعد است.

برای جلسه اول چه چیزی لازم است

کمتر از آنچه فکر می کنید. برای چند جلسه اول که کار روی حرکت و آمادگی بدنی است، به هیچ تجهیزات شخصی نیاز ندارید.

وقتی وقت خرید دستکش رسید، سایز را حتما با بند بسته امتحان کنید. جزئیات اونس و انتخاب سایز در راهنمای تجهیزات رزمی آمده است.

سوال هایی که قبل از ثبت نام پرسیده می شود

محیط واقعا جداست

نوبت بانوان ۹:۰۰ تا ۱۶:۰۰ و نوبت آقایان ۱۶:۳۰ تا ۲۳:۰۰ است. این دو بازه با هم تداخل ندارند و برنامه سانس ها از اول بر همین اساس چیده شده. رختکن هم در ساعت بانوان در اختیار خودتان است.

مربی خانم است

کلاس بانوان را مربی خانم اداره می کند. اگر برایتان مهم است که قبل از ثبت نام با ایشان صحبت کنید، تماس بگیرید تا وقت هماهنگ شود.

عکس و فیلم

در ساعت بانوان، عکس یا فیلمی که چهره هنرجو در آن مشخص باشد بدون رضایت کتبی خودش منتشر نمی شود. شرح کامل این قاعده در صفحه کلاس رزمی بانوان آمده است.

در سه ماه اول چه انتظاری داشته باشید

ماه اول بیشتر درباره عادت کردن است تا پیشرفت فنی. نفس گیری بهتر می شود و خستگی بعد از جلسه کمتر. ماه دوم معمولا جایی است که ضربه ها شکل می گیرند و حس می کنید کنترل بدنتان بیشتر شده. ماه سوم، ترکیب ضربات و کار مداوم با کیسه ممکن می شود.

چیزی که در این سه ماه بیشتر از همه تعیین کننده است، تعداد جلسه نیست، پیوستگی است. دو جلسه منظم در هفته نتیجه بهتری می دهد تا چهار جلسه در یک هفته و بعد دو هفته غیبت.

اگر شرایط خاصی دارید

آسیب قبلی زانو یا کمر، بارداری، فشار خون، یا هر شرایط پزشکی دیگر را قبل از شروع به مربی بگویید. در بسیاری از موارد تمرین با تنظیم شدت ادامه پیدا می کند، ولی این تصمیم باید با اطلاع از وضعیت شما گرفته شود، نه در سکوت.

اگر مدت طولانی ورزش نکرده اید هم نگران نباشید. بخش هوازی جلسه برای شما با شدت کمتر تنظیم می شود و کسی انتظار ندارد جلسه اول پا به پای بقیه بیایید.

چطور جلسه اول را انتخاب کنم

اگر مردد هستید از کجا شروع کنید، ساده ترین راه این است که یک جلسه را فقط تماشا کنید. نیم ساعت نشستن کنار تشک، بیشتر از هر توضیحی به شما می گوید که این فضا با شما جور در می آید یا نه.

موقع تماشا به این ها نگاه کنید: مربی چطور با تازه وارد صحبت می کند، آیا کسی در گوشه سالن رها شده، و فاصله بین گروه ها هنگام تمرین چقدر است. این سه چیز، تصویر واقعی تری از کیفیت کلاس می دهد تا هر توضیح تبلیغاتی.

هزینه واقعی شروع

غیر از شهریه، سه هزینه کوچک هم در ماه های اول پیش می آید و بهتر است از قبل بدانید: بند، دستکش، و در صورت ورود به اسپارینگ، محافظ دهان. لباس ورزشی هم معمولا از چیزی که دارید تامین می شود.

توصیه ما این است که این خرید ها را پله ای انجام دهید، نه یکجا در روز اول. خیلی ها روز اول همه چیز می خرند و بعد می فهمند سایز یا نوعش مناسبشان نبوده است.

نگه داشتن انگیزه در ماه های میانی

ماه اول با هیجان می گذرد و ماه سوم با نتیجه های محسوس. چیزی که در میانه این دو می افتد، معمولا سخت ترین بخش است: هیجان اولیه خوابیده و پیشرفت هنوز به چشم نمی آید.

• یک هدف کوچک و قابل اندازه گیری بگذارید، مثل سه راند بدون افت فرم
• روز های تمرین را ثابت نگه دارید تا تصمیم گیری هر هفته لازم نباشد
• یک نفر را برای آمدن با خودتان پیدا کنید، حضور دو نفره غیبت را کم می کند
• هر ماه یک ویدیوی کوتاه بگیرید تا پیشرفت را ببینید، نه فقط حس کنید

اگر تنها می آیید و کسی را نمی شناسید

شایع ترین دلیلی که باعث می شود کسی ثبت نام را عقب بیندازد، خود تمرین نیست؛ این است که تنها وارد فضایی می شود که همه ظاهرا همدیگر را می شناسند. این حس واقعی است و تقریبا همه در جلسه اول آن را داشته اند.

چیزی که در عمل کمک می کند: چند دقیقه زودتر بیایید. رسیدن وسط گرم کردن، حس بیرون بودن از گروه را بیشتر می کند، در حالی که ده دقیقه زودتر آمدن یعنی فرصت تعویض لباس بدون عجله و گفتن یکی دو جمله با مربی. در تمرین های دو نفره هم منتظر نمانید تا کسی شما را انتخاب کند؛ خودتان به نزدیک ترین نفر بگویید با هم کار کنید. معمولا بعد از دو سه جلسه این موضوع کاملا حل می شود و دیگر به آن فکر نمی کنید.

بعد از سه ماه، مسیر از کجا ادامه پیدا می کند

سه ماه اول، دوره ساختن پایه است. از آنجا به بعد، معمولا سه مسیر پیش روی هنرجو باز می شود و هیچ کدام بهتر از دیگری نیست؛ انتخاب به هدف خودتان بستگی دارد.

• ادامه با همان ریتم. دو جلسه در هفته، با تمرکز روی تمیز تر شدن تکنیک. بیشتر هنرجویان همین مسیر را انتخاب می کنند و کاملا منطقی است.
• پررنگ تر کردن بخش دفاع شخصی. برای کسی که هدف اصلی اش از ابتدا آمادگی برای موقعیت واقعی بوده، سرفصل های رهایی و فاصله گرفتن وزن بیشتری می گیرد.
• مسیر فنی و آزمون کمربند. برای کسی که می خواهد پیشرفتش قابل اندازه گیری باشد، آماده شدن برای آزمون و بعد از آن، در صورت تمایل، اسپارینگ کنترل شده.

نکته مهم این است که این انتخاب لازم نیست در جلسه اول انجام شود. بعد از سه ماه، خودتان می دانید کدام بخش تمرین برایتان جذاب تر بوده و همان، بهترین راهنمای تصمیم است.